|
Abortuscijfers opnieuw omhoog
Sinds de wetswijziging van de strafwet in het kader van zwangerschapsafbreking in 1990, waarbij abortus onder bepaalde voorwaarden niet meer strafbaar werd gesteld, is het aantal abortussen met meer dan 30 procent toegenomen. Van 13 474 abortussen in 1993 is men in 2005 gekomen tot 17 867. Van 1 285 gaat het naar 2 386 tienerabortussen, waarbij het aantal abortussen op seksueel minderjarige meisjes meer dan verdubbeld is tot 621 in 2005. Tegelijk is het geboortetekort zeer ernstig en is er een belangrijke vraag naar adoptie. De gerapporteerde noodsituatie is in de overgrote meerderheid sociaal en financiëel. Abortuscentra tonen niet aan dat ze een alternatief voor abortus realistisch voorstellen. Een nauwkeurige studie van de cijfergegevens leert ons dat abortus steeds meer wordt gezien als een vorm van contraceptie. Vanaf het begin van rapportering is ongeveer de helft van de abortussen te wijten aan mislukking van voorbehoedsmiddelen waarbij het condoom het minst betrouwbaar blijkt. Bij jonge tieners is het falen van het condoom verantwoordelijk voor maar liefst 40% van de abortussen. De andere helft van de vrouwen die aborteert gebruikt geen contraceptie. Zij stellen abortus feitelijk gelijk aan contraceptie. Ondanks meer dan dertig jaar propaganda voor anticonceptie – zowel via artsen, als via de pers, overheidscampagnes, de scholen… – is dit patroon onveranderd en het aantal abortussen blijven toenemen. Ook het massaal vrij verstrekken van de noodpil sinds 2001 geeft hier klaarblijkelijk enkel een positief resultaat voor de bankrekening van de fabrikant. Bekende feministes als Shere Hite en Germaine Greer hebben al langer vastgesteld dat met name de pil, de vrouw niet heeft bevrijd. Het toenemende aantal abortussen (ook na pilgebruik) in ons land en het gemak waarmee hun seksuele partners hun verantwoordelijkheid afwijzen bevestigen deze visie. Een andere aanpak dringt zich op. Weerbaarheid van onze meisjes en seksuele medeverantwoordelijkheid van de jongen moeten hierbij centraal geplaatst worden. Het is dan ook verheugend vast te stellen dat de nationale evaluatiecommissie zwangerschapsafbreking voor het eerst in haar geschiedenis een alternatieve aanbeveling doet. Tieners – en waarom niet de volwassen vrouwen – zouden hun vruchtbaarheid aan den lijve moeten leren ervaren. Vruchtbaarheidsbewustzijn zal vrouwen die anticonceptie willen gebruiken, ook bewuster maken van het feit dat ze dat grondig moeten doen. En diegenen die voor welke reden ook, geen mechanische of chemische contraceptie meer wensen, kunnen zo makkelijk overstappen op de overigens even betrouwbare moderne natuurlijke NFP-methode. |
