 Bron: 17/10/07 BVLErik Lambrighs en An Van Bael, een koppel uit Hasselt, kregen eind september een kindje. Dochtertje Bo kwam wel zestien weken vroeger dan gepland. "Dat is héél vroeg. Vooraf hadden de dokters gezegd: als zij ervoor gaat, moeten wij dat ook doen", zeggen An en Erik. Bij de geboorte liet Bo meteen weten wat ze ervan dacht. Ze huilde, ze ademde, ze wil leven. Bo werd geboren in het Leuvense ziekenhuis Gasthuisberg, op zondag 23 oktober, na een zwangerschap van amper 24 weken. Ze was toen 31 centimeter groot en woog 540 gram. "Heel klein en heel fragiel", vindt papa Erik Lambrighs. "Ze paste in je handpalm. Om haar te wegen, legden de verpleegkundigen haar in zo'n kartonnen bakje waarin ze doorgaans watjes, tangetjes en andere spullen opbergen." Nochtans was er tot voor enkele dagen voor de bevalling geen vuiltje aan de lucht. An Van Bael was pas enkele dagen thuis omdat ze als verpleegkundige na zes maanden zwangerschap geen andere keuze had. "Een paar dagen later was ze al terug op het werk. Maar dan wel als patiënte", vertelt Erik. "We zijn op zondag naar de spoedgevallen gereden omdat An eerst bloedingen en daarna weeën had gekregen. Iedereen werd opgeroepen. Maar de anesthesist was te laat. An vroeg nog om een epidurale verdoving, maar daar was geen tijd voor. Ze lag nog maar net op de bevallingstafel of Bo was er al." "De prof had vooraf gezegd dat de overlevingskans van een kind bij een dergelijke vroeggeboorte, één op de twee is. Alles hangt af van het kind. Bo huilde bij de geboorte. Ze ademde ook. Ze wil ervoor gaan." In de drie weken die erop volgden, sterkte het baby'tje goed aan. Dankzij de moedermelk, die via een sonde wordt toegediend, kwam het aan tot 620 gram. "Vanaf 800 gram, had de dokter gezegd, konden we wat geruster zijn. Wij hoopten dus dat het snel zo ver zou zijn. Maar vorige week kreeg Bo een infectie, waarvan ze nu is hersteld. Ze verloor gewicht en weegt opnieuw maar 500 gram." "Het is dus weer zoals in het begin. We kunnen niet meer doen dan wachten en hopen dat het goed komt. Als je ziet hoe Bo trapt en slaat, als ze boos is, dan weet je: Bo geeft niet op." |
