(Bron: Trouw, 12/09/07)

zesweken Nederlands staatssecretaris Bussemaker (VWS) is erin geslaagd een gulden middenweg te vinden tussen de voor- en tegenstanders van een vrije abortus- en euthanasiepraktijk. Dat klinkt niet spectaculair, maar afgemeten aan de heftige politieke strijd in de achterliggende decennia over deze kwesties en de verwachtingen die tijdens de formatie van dit kabinet in beide kampen bestonden, is die kwalificatie niet overdreven. In het coalitieland Nederland hebben de dominee en de koopman elkaar, als het erop aan kwam, altijd wel kunnen vinden. Bussemaker toont aan dat de dominee er ook met feministes en vrijzinnigen uit kan komen. En meer dan dat.

De benadering die zij kiest in deze ethische kwesties laat zien dat een coalitie die tien jaar terug nog voor onmogelijk was gehouden, een stap vooruit kan zetten. De kern van die benadering is de keuzevrijheid van de individuele burger. De overheid geeft die vrijheid inhoud door ruimte te maken voor andere keuzen dan zwangerschaps- of levensbeëindiging. De vrouw die voor abortus kiest, kan op alle steun en zorg rekenen; de vrouw die de zwangerschap wenst uit te dragen, kan dat ook. In politieke zin is dat, gezien de posities in de jarenlange polarisatie over deze onderwerpen, een niet geringe doorbraak.

Het kabinet laat daarmee zien dat het in staat is de uitkomsten van de individualisering vanaf de jaren zestig in de vorige eeuw op een evenwichtige wijze te verbinden met de behoefte aan een samenleving met sociale betrokkenheid. Dat wekt vertrouwen voor de oplossing van andere vraagstukken waarin het evenwicht in onze moderne samenleving een beetje zoek is geraakt.

Het compromis dat Bussemaker nu in haar brief aan de Tweede Kamer nader uitwerkt, behelst niet een terugkeer naar de spreekwoordelijke jaren vijftig. Van de betutteling en bevoogding die in het vrijzinnige kamp op dit vlak werden gevreesd, blijkt helemaal niets, tenzij louter het wijzen op alternatieven voor onomkeerbare ingrepen als zodanig wordt opgevat. Omgekeerd is er ook geen sprake van het beperken, laat staan het verbieden van de gegroeide praktijk, waarin aan de individuele burger een gro-te verantwoordelijkheid is toegekend. Het scheppen van voldoende ruimte om die verantwoordelijkheid inhoud te kunnen geven, is geen blijk van betutteling maar getuigt van een evenwichtige kijk op de belangen die hier in het geding zijn.

 
 

Vlaams noodnummer : 03 225 08 02

© 2006-2010 Jongereninfolife