|
Het leven van ouders met een kind met spina bifida (open ruggetje) is zwaar, maar zeker niet ondraaglijk. Die conclusie trekt orthopedagoog drs. I.P.R. Vermaes.
Ondanks de forse problematiek, blijkt uit het onderzoek van Vermaes dat ouders het in psychosociaal opzicht meestal wel redden. Van belang is dat ouders steun ervaren uit hun omgeving. "Vaak komen ouders de psychische klap wel weer te boven. Ze zien ook zeker positieve aspecten aan het leven dat ze leiden. Zowel de negatieve als de positieve emoties zijn intensiever. Ouders kunnen hun kind met beperkingen evenveel de moeite waard als een andere kinderen. Ze maken zich niet meer zo druk om de kleine dingen van het leven."
Niet te zwartgallig
Klazien Bron, directeur van BOSK, de vereniging van motorisch gehandicapten en hun ouders en zelf moeder van een kind met spina bifida herkent de bevindingen van Vermaes wel. Ook de BOSK merkt in gesprekken met ouders dat zeker de eerste jaren na de geboorte het leven best zwaar is. Zeker als er vaak allerlei operaties moeten plaatsvinden. Toch zien ze een kind met een handicap niet als het probleem zelf. Er ontstaat vaak een diepere binding met het kind met de handicap. Bron noemt het "heel jammer" dat in de maatschappij het leven met een handicap kind meestal als een groot probleem wordt gezien.
Op de vraag wat Vermaes vindt van vrouwen die ongeboren leven met spina bifida laten aborteren zegt hij: "ik ben geen principieel tegenstander, maar ook geen voorstander van abortus. Ik respecteer dat mensen in weloverwogen keus maken. Om keuzes te maken moeten aanstaande ouders wel goede informatie krijgen over wat hun te wachten staat, zodat ze een gewetensvolle afweging kunnen maken."
|
